Op eerste Pinksterdag was het druk op het water. Maar op tweede Pinsterdag leek alles wat kan varen, te varen. Wat een drukte! En wat een waaghalzerij met volgeladen opblaasboten, speedboten waarvan de eigenaar wil laten zien wie de langste heeft, hoog opgebouwde pieremegochels met gordijntjes voor de privacy, meiden in bikini plat op het voordek schuddebuiken, veel verbrande lijven, en ga zo maar door.
Mignon was voor het eerst aan boord en het woei flink. Op de Maas kan ik niet goed inschatten hoeveel wind er staat en deze is ook zeer onregelmatig. We hebben daarom en vanwege de drukte alleen op de fok gevaren. Dat ging prima en relaxed. Het gaf ook de mogelijkheid om onze ogen uit te kijken naar al dat vertier op het water en aan de wallekant. Op de Oolderplas hebben we een aantal keren op en neer gevaren terwijl de surfplanken met hun doorzichtige vlindervleugels om ons heen krasten. Daarna terug naar de haven, de boel opgeruimd en bij m’n moeder op het terras gaan zitten uitpuffen. Wat een Pinksterdagen!
Op eerste Pinksterdag ben ik alleen uitgevaren. Het was ideaal zeilweer, maar vreselijk druk op het water. Op de Zuidplas waren wedstrijden gaande en dat vond ik wel interessant, zeker toen ik zag dat ‘onze’ Scow Tempo H179 meevoer. Die bleef echter achter, maar dat ligt niet aan de boot, want die heeft vele keren het ONK gewonnen. Vorig jaar is hij verkocht aan Hans-Gunther voor zijn zoon en ik begreep dat Hans-Gunther ook nog in een Scow Tempo vaart. Ben benieuwd hoe lang het duurt voordat de zoon zijn vader voorbij streeft!
Ik heb aangelegd in de passantenhaven waar vroeger de starttoren was. Van daar heb je een prachtig zicht op het wedstrijdveld. Echter, de steiger lag vol vogelpoep en dat was dus niet zo uitnodigend om ooit nog terug te komen. Op die plek stond ik eerste rang. De mannen zagen mijn mooie Waarschip natuurlijk liggen en voeren er recht op af voordat ze overstag gingen. Eerst kwam er een schip (klasse onbekend) met Geert, daarna Gerrit in een 16-2 en Hans in de H-boot. Allemaal een stuk ouder en grijzer. Verder natuurlijk veel Yinglings, Finn-jollen, Lasers, etc. John in de wedstrijdboot. Alles als vanouds!
Na een half uurtje bij het wedstrijden ben ik de Maas opgevaren naar de Oolderplas. Vlak voordat ik die bereikte, zag ik een aantal kano’s langs de oever ploeteren. Dat bleek Annel en haar vriendinnen te zijn die al 22 jaar met Pinksteren ergens gaan kanoen. Door bezoek aan de crematie van Piet hadden ze dit jaar voor Roermond gekozen. Ze hadden in Swalmen onderdak gevonden, dus ik verwachtte ze eigenlijk niet in Ool. Maar toch! Ik wendde de steven en ben een stuk met ze opgevaren. Grappig dat de meeste dames niet wisten dat ik een bekende was. Ze vonden het maar raar. (stom, stom stom vergeten een foto van ze te maken). Ik heb de boot in de haven gelegd en ben naar Kanters gelopen, waar hun kanotocht eindigde, en we hebben er iets gedronken. Daarna heb ik de hele meute (7 meiden op leeftijd) op mijn boot geladen en heb met ze een rondje Zuidplas gemaakt. En natuurlijk weer even naar de Scow Tempo gekeken. Het was er prachtig. Een heerlijk warm zonnetje, scherp gesneden wolken en zoveel mooie boten. Annel en Margot hebben in een grijs verleden ook open boten gevaren en hun hart ging open bij zoveel melancholie. Ook de anderen genoten zichtbaar mee. Een heerlijke zeildag.
Met Hemelvaart voor het eerst weer de Maas verkend met Jacques. We zijn eerst op de motor stroomopwaarts naar de Oolderplas gevaren en dat was erg ver. Ik kon me niet meer herinneren dat de ingang van die plas voorbij de sluis van Linne is. En dan te weten dat we als kinderen met ‘bootje pikken’ soms meevoeren met een vrachtschip tot bijna aan de sluis, daar van de boot afsprongen en wachtten totdat er weer een lift stroomafwaarts kwam. Ook de herinnering aan de rare plaats waar je de t.v.-toren ziet na de enorme lus in de Maas was weer opvallend. Op de plas de zeilen gehesen en een paar keer op en neer gevaren, daarna terug onder zeil naar de Noorderplas. Voor wie de Maasplassen niet kent, zal ik eens op zoek gaan naar een plattegrondje voor op het weblog. Als vanouds was de wind zeer wisselend. Nog meer bomen en struiken langs het water als vroeger. Alles lijkt dicht te groeien. Wel mooi, overigens, maar niet zo goed voor rustig zeilen. Het wordt sowieso uitkijken met al die drukte. Op de Maasplassen moet je voortdurend op je quivive zijn. En wie kwam op de Noorderplas op ons afvaren? Geert natuurlijk, met Jelle in een Laser. Die zullen we wel vaker zien komend seizoen. Er waren overigens ook enkele Waarschepen. Van Hout (730?) en een halftonner waarvan ik de naam vergeten ben. De Annabelle van Andy, die op de Waarschipperssite op zoek was naar Roermondse aansluiting, heb ik nog niet gezien. Daar kan ik me dus not even op verheugen. Het is toch weer een vertrouwd en verrassend weerzien op de Maasplassen.
2009 wordt een bijzonder jaar voor Leggerezza. Dit jaar geen woeste zeeen of weidse horizonten. Dit jaar stromingen van de Maas en windschiftingen langs weelderig begroeide oevers. Nergens naar toe hoeven, gewoon op en neer. Lekker relaxed. Of toch het grote avontuur?
